نياى او وهب - غلام جرير بن عبداللَّه بجلى - بوده است . از مشوقان به نگاشتن حديث ، پدر وى محبوب بود . تأليفات وى : 1 - المشيخه 2 - الحدود 3 - الديات 4 - الفرائض 5 - التفسير 6 - النوادر ( حدود 1000 ورق ) . 5 - ابن قتيبه ( 213 - 276 ق ) ابومحمد عبداللَّه بن مسلم بن قتيبه دينورى بغدادى يا كوفى . فقيه ، محدث ، مفسر و از بزرگان ادب و منتقد شعر ، عالم اخبارى ، متكلم و دانشمند روزگار خود . وى اصالتاً ايرانى بود اما در بغداد و به گفته‌اى در كوفه زاده شد . در بغداد جاى گرفت و حديث و نگاشتن آن را شروع كرد و به همين دليل هم نام‌آور است . البته به خاطر چيرگى و تسلطش برشعر ، ادب و نقد علمى ادبيات عرب نيز مشهور است . چندى در دينور به منصب قضاوت نشست و پس از آن در بغداد به تأليفات خود پرداخت . استادانى كه ابن قتيبه در نزدشان در علوم مختلف از جمله حديث ، لغت ، كلام و . . . بسيار آموخت و بهره‌ها برد ، مىتوان به ابوحاتم سجستانى ، رياشى ، جاحظ ، ابوعبداللَّه حمدانى ، عبدالرحمن بن قريب معروف به اصمعى و . . . اشاره كرد . دربارهء خاكجاى وى اختلاف است ؛ اما قطع يقين يا در كوفه ( احتمال كم ) يا در بغداد ( احتمال بسيار ) بوده است . تأليفات وى : 1 - تفسير غريب القرآن 2 - غريب الحديث